2 jaar later

Omgaan met verlies en rouw

op een sterfdag

Herinnering aan mijn vader….

En toen was het alweer 2 jaar geleden…..

2 jaar geleden dat ik mijn vader op deze dag het heugelijke nieuws mocht vertellen over een nieuw huisje voor hem,

2 jaar geleden dat ik mijn vader weer zag opfleuren en toekomstperspectief had,

2 jaar geleden dat hij, nadat alles op zijn plek was gevallen in zijn leven, er ineens tussenuit piepte….op deze dag

 

Fysiek weg wil niet zeggen weg uit mijn leven. Want voor het fysieke gemis zijn herinneringen voor in de plaats gekomen. En die herinneringen worden telkens nog aangevuld en uitgebreid met herinneringen aan vroeger:

  • hoe jij mij als klein meisje op je schouders naar boven droeg wanneer het bedtijd was en ik moest bukken als we de trap op gingen om mijn hoofd niet te stoten

  • hoe ik als kleine meid mee mocht met jou op het schip en naast je zat op de trap van de kraan wanneer jij aan het werk was als kraanmachinist op het schip

  • hoe wij samen tafeltennisten

  • hoe jij op de camping in Frankrijk hele knakworsten deed oprispen (oeps)

  • hoe wij die gouden gesprekken hadden vlak voor je overlijden

  • hoe ik een vader zag op het eind die een warme, gevoelige persoonlijkheid bleek te hebben dat al die jaren weggestopt was

  • hoe belangrijk die knuffel was, slechts een enkele week voor je overlijden

Op deze dag sta ik dan ook graag stil bij wie je was en wat je voor mij hebt betekend. Waarbij ik terugdenk aan die kleine momenten in het leven waarop iemand indruk kan maken, want het gaat niet om grootsheid en/of geld. Het gaat om die momenten waarop er oprechte aandacht is, je gezien en erkend wordt als kind. Ik mis je nog steeds pap en ik hou graag de herinnering aan jou levendig. O ja, en dit wist ik niet pap, jij kon gitaar spelen? Zag net nog een diploma voor gitaarspelen….

 

‘Ik weef jou’

 

Ik weef de tranen in mijn leven

Ik weef de trots in alle dagen

Ik weef de pijn in zachte strengen

Ik weef jou, in alle lagen

 

Wie je was, wie je zult blijven

Hoe je kijkt en hoe je lacht

Wat je gaf en wat ik leerde

Weven zal ik, alles wat je bracht

 

Ik weef het missen, en het dragen

Ik weef de liefde die is gebleven

Ik weef jou met zorg en aandacht

In alle draden van mijn leven

 

Floortje Agema (2019) Jij wordt gekend
Heeze: In de wolken

Hulp nodig bij het verwerken van verlies? Neem gerust contact op om te zien hoe ik jou daarbij kan helpen.

Vorige
Vorige

Het kan ook anders

Volgende
Volgende

Brief aan mijn moeder